Γενικά


Κολοκύθι, ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο νόστιμα λαχανικά που φυτεύουμε την ανοιξιάτικη περίοδο και συγκομίζουμε μέσα στο καλοκαίρι. Η καλλιέργεια του κολοκυθιού ανήκει στην ίδια οικογένεια φυτών με το αγγούρι, το πεπόνι και το καρπούζι με τα οποία μοιράζεται παρόμοια χαρακτηριστικά.To κολοκύθι ανήκει στην οικογένεια Cucurbitaceae και στο γένος Cucurbita. Τόπος καταγωγής θεωρείται το Μεξικό, η Νότια Αφρική και οι ανατολικές περιοχές των Η.Π.Α. Ο εξαγωγές τα τελευταία πενταετία κυμαίνονται από 800-2.500 τόνους.


Κλίμα και έδαφος


Είναι φυτό θερμής εποχής και αρκετά ευπαθές στον παγετό. Σε ευνοϊκές συνθήκες κλίματος το καλοκαιρινό κολοκύθι χρειάζεται 30 με 60 ημέρες από την σπορά μέχρι την έναρξη της συγκομιδής. Έχει καλή απόδοση σε υγρό και δροσερό περιβάλλον. Μέση μηνιαία θερμοκρασία είναι 18-27 ºC. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες η ανάπτυξη των φυτών περιορίζεται και υφίσταται ζημιά ακόμη και καταστροφή σε συνθήκες παγετού. Όσον αφορά την αντίδραση στον φωτοπεριοδισμό υπάρχουν ποικιλίες που είναι ουδέτερες και άλλες που είναι μακράς ημέρας. Οι ποικιλίες και τα υβρίδια που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι ουδέτερα στο φωτοπεριοδισμό.

Κατάλληλα εδάφη είναι τα μέσης σύστασης, γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία τα οποία συγκρατούν υγρασία αλλά στραγγίζουν καλά. Το άριστο pH κυμαίνεται μεταξύ 6,0-7,5. Έχει μικρή αντοχή στα όξινα εδάφη. Σε όξινα εδάφη συνιστάται η προσθήκη ασβεστίου για μείωση της οξύτητας. Για πρώιμη παραγωγή πρέπει να προτιμούνται τα ελαφρά αμμώδη εδάφη που θερμαίνονται πιο εύκολα. Είναι σχετικά ανθεκτικό σαν φυτό στα άλατα. Η καλλιέργεια κολοκυθιού θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα τετραετούς αμειψισποράς για την προστασία συσσώρευσης παθογόνων στο έδαφος.


Εγκατάσταση καλλιέργειας


Εποχή σποράς: Η σπορά ξεκινάει τον Μάρτιο και συνεχίζεται σταδιακά μέχρι τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Η εγκατάσταση μια φυτείας κολοκυθιάς γίνεται με 2 τρόπους: με μεταφύτευση και με απευθείας σπορά στο χωράφι. Στο θερμοκήπιο η εποχή σποράς γίνεται από τον Οκτώβριο έως τέλος Νοέμβρη στην πρώιμη φύτευση και από τον Ιανουάριο έως και τέλος Φεβρουαρίου για όψιμες φυτεύσεις. 

Προετοιμασία φυτών σε σπορίο: Η κολοκυθιά είναι φυτό το οποίο δύσκολα μεταφυτεύετε γυμνόριζο. Γι αυτό η σπορά γίνεται στο φυτώριο σε ατομικά γλαστράκια, δίσκους ή κύβους εδάφους. Για την βλάστηση των σπόρων απαιτούνται θερμοκρασίες 25-35 ºC, με άριστη τους 30-35 ºC και ελάχιστη τους 13-14 ºC. Η διάρκεια προετοιμασίας των φυτών στο σπορείο κυμαίνεται από 4-5 εβδομάδες, ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες που επικρατούν στο φυτώριο. Ένα γραμμάριο σπόρου περιέχει 10-13 σπόρους, ανάλογα με το μέγεθος των σπόρων που είναι χαρακτηριστικό της κάθε ποικιλίας. Η ποσότητα του σπόρου που απαιτείται για την κάλυψη ενός στρέμματος κυμαίνεται από 375-500 γραμμάρια ανάλογα με το μέγεθος του σπόρου και τις αποστάσεις φύτεσης.

Μεταφύτευση: Η μεταφύτευση γίνεται συνήθως, όταν το φυτό αποκτήσει 3-5 φύλλα. Πριν τη μεταφύτευση πρέπει να γίνει η σκληραγώγηση των φυτών, που γίνεται με μείωση της υγρασίας στο υπόστρωμα.

Αποστάσεις φύτευσης: Οι αποστάσεις φύτευσης που εφραμόζονται στην κολοκυθιά είναι 100-120 εκατοστά μεταξύ των γραμμών και 50-75 εκατοστά επι των γραμμών φύτευσης. Ο αριθμός φυτών ανά στρέμμα κυμαίνεται από 1100-1400. Στο θερμοκήπιο οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι 1-1,2 μέτρα και οι αποστάσεις μεταξύ των φυτών 0,5-0,8 μέτρα.

Απευθείας σπορά: Στην απευθείας σπορά στο χωράφι το βάθος κυμαίνεται από 2,5 εκατοστά στα βαριά εδάφη και μέχρι 5 εκατοστά στα ελαφρά εδάφη. Όταν πρόκειται για μικρές εκτάσεις, η σπορά γίνεται με τα χέρια, ενώ σε μεγάλες εκτάσεις χρησιμοποιούνται σπαρτικές μηχανές. Η ύπαρξη και χρησιμοποίηση σπαρτικών μηχανών ακριβείας περιορίζει και την ανάγκη αραιώματος και τελικά το κόστος εγκατάστασης της φυτείας.



Ποικιλίες


Υπάρχουν μερικές ντόπιες ποικιλίες οι οποίες έχουν μεγάλη προτίμηση στην αγορά. Αυτές είναι:

  • Ντόπια λευκά: Όπως φανερώνει και το όνομα, ο καρπός είναι λευκός, κυλινδρικός, γωνιώδης, με στένωση στη μέση. Είναι το γνωστό κομποκολόκυθο του Ινστιτούτου Κηπευτικών Β. Ελλάδος. Καλλιεργούνται κυρίως στη βόρειο Ελλάδα.
  • Λευκά Ιταλικά: Μοιάζει με την προηγούμενη, αλλά το σχήμα του καρπού είναι κυλινδρικό, χωρίς στένωση και χωρίς γωνίες.
  • Ντόπια πράσινα: Ο καρπός είναι πράσινος, κυλινδρικός, γωνιώδης ή λείος με ή χωρίς στένωση. Το είδος αυτό καλλιεργείται κυρίως στην Κ. και Ν. Ελλάδα.
  • Sofia F1: Πρόκειται για φυτό πάρα πολύ πρώϊμο και παραγωγικό. Είναι ανεκτικό στο μωσαϊκό της καρπουζιάς και στο κίτρινο μωσαϊκό της κολοκυθιάς. Ο καρπός είναι κυλινδρικού πράσινου χρώματος.
  • Grey: Μικρομεσαίο κολοκυθάκι με γκρι-πράσινο χρώμα. Έχει εξαιρετική γεύση και υφή. Γίνονται γεμιστά, ψητά, βραστά. Συνεχίζει να παράγει κολοκυθάκια για πολύ καιρό. Ωριμάζει μετά από 52-60 ημέρες.
  • Costata romanescο: Έχει μεγάλα φύλλα με γκρι-πράσινα και ανοιχτού πράσινου νευρώσεις και κηλίδες και είναι ιταλικού τύπου. Έχει πολύ γρήγορη παραγωγή σε κολοκύθια και αργότερα καλή παραγωγή σε αρσενικά λουλούδια που μπορούν να γίνουν γεμιστά. Η σάρκα του είναι νόστιμη και με μαλακό δέρμα. Ωριμάζει σε 52-60 ημέρες.
  • Early prolific straightneck: Τα κολοκύθια είναι ίσα με χρώμα λεμονί κίτρινο και το σχήμα τους δεν είναι πάντα ομοιόμορφο. Η ποιότητα και η γεύση τους είναι εξαιρετική. Τα φυτά είναι μεγάλα, ανθεκτικά, και παραγωγικά. Η ωρίμανση της ποικιλίας αυτής υπολογίζεται σε 48-50 ημέρες.


Άρδευση και λίπανση


Η κολοκυθιά είναι ένα αρκετά απαιτητικό φυτό σε νερό. Αυτό δεν σημαίνει ότι το έδαφος πρέπει να έχει υπερβολική υγρασία. Οι ανάγκες σε νερό ενός στρέμματος κολοκυθιάς ανέρχονται σε 434 Μ³. Όταν το πότισμα γίνεται με τη μέθοδο στάγδην οι ανάγκες σε νερό είναι 510 Μ³. Η συχνότητα της άρδευσης είναι κάθε 3-4 ημέρες όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές και τα φυτά μικρά. Όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές και τα φυτά μεγάλα χρειάζεται πότισμα κάθε  1-2 ημέρες.

Βασική λίπανση: Το φυτό αντιδρά θετικά σε πλούσια λίπανση με οργανική ουσία και χημικά λιπάσματα. Πριν την απόφαση για λίπανση συνιστάται χημική ανάλυση του εδάφους η οποία θα βοηθήσει στην επιλογή του τύπου και της ποσότητας των λιπασμάτων. Εάν δεν υπάρχει χημική ανάλυση συνιστάται: 

  • 2,5-3 τόνους/στρέμμα χωνεμένης κοπριάς, κατά μήκος των γραμμών φύτευσης
  • 30 κιλά/στρέμμα 34-0-0
  • 40 κιλά/στρέμμα 0-48-0
  • ή 35-100 κιλά/στρέμμα από ένα από τα σύνθετα λιπάσματα 14-22-9 ή 20-10-10 ή 15-15-15

Επιφανειακή λίπανση: Εκτός από τη βασική λίπανση πρέπει να εφαρμόζεται και επιφανειακή με δύο κύρια στοιχεία, άζωτο και κάλιο σε αναλογία 1:1. Επίσης μια άλλη πρόταση λίπανσης είναι μέσω του συστήματος άρδευσης (υδρολίπανση) με χρήση 15-20 κιλών 34-0-0, 4-5 κιλών 12-61-0 και 20-25 κιλών 13-0-46 στο στρέμμα. Οι λιπάνσεις αυτές γίνονται καθόλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου σε περίπου 8-10 δόσεις.

 


 


Συγκομιδή - Αποθήκευση


Η συγκομιδή ξεκινά τον Μάιο και συνεχίζεται μέχρι τον Νοέμβριο από διαδοχικές φυτεύσεις. Η συγκομιδή γίνεται όταν οι καρποί αποκτήσουν το εμπορεύσιμο μέγεθος, πάντοτε όμως όταν είναι άγουροι. Το συνηθισμένο μέγεθος κατά τη συγκομιδή είναι 8-15 εκατοστά. Ο καρπός κόβεται με τμήμα του ποδίσκου, γιατί δεν χάνει εύκολα υγρασία, κι έτσι διατηρείται νωπός και δροσερός για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά τη συγκομιδή. Η συγκομιδή αρχίζει 30-60 ημέρες μετά τη σπορά, ανάλογα με την ποικιλία και τις θερμοκρασίες που επικρατούν. Η συχνότητα της συγκομιδής είναι ανάλογη με την εποχή και γίνεται ανά 2 ή 4 ημέρες. Η διάρκεια της συγκομιδής είναι συνήθως 2-3 μήνες. Η καλλιέργεια παραμένει στο έδαφος για 4-5 μήνες. Οι αποδόσεις κυμαίνονται από 2,3 - 3,5 τόνοι/στρέμμα και σε εξαιρετικές περιπτώσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες.

Οι καρποί του καλοκαιρινού κολοκυθιού μετά τη συγκομιδή πρέπει να φτάσουν γρήγορα στον καταναλωτή, γιατί δεν διατηρούνται σε καλή κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν υπάρχει ανάγκη διατήρησης για περισσότερο καιρό τότε οι πιο κατάλληλες συνθήκες διατήρησης είναι: θερμοκρασία 5-10 ºC και σχετική υγρασία 90-95%. Ο χρόνος διατήρησης κυμαίνεται από 5 έως 14 ημέρες.


Εχθροί και ασθένειες - Φυτοπροστασία


Εχθροί:

  1. Τετράνυχος: Τα συμπτώματα προσβολής είναι μικρές κιτρινόασπρες κηλίδες στα φύλλα που τελικά παίρνουν σκούρο κίτρινο χρώμα.  Σε σοβαρές προσβολές, σχηματίζονται λεπτοί αραχνο-ιστοί πάνω στους νεαρούς βλαστούς των φυτών, όπου μαζεύονται πολλά ακάρεα και από εκεί εξορμούν για να προσβάλλουν τη νέα βλάστηση. Όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες και χαμηλή υγρασία, το ακάρι πολλαπλασιάζεται με χαμηλή ταχύτητα. Η καταπολέμηση γίνεται με χημικά μέσα, τα οποία καλό είναι να εναλλάσσονται, γιατί υπάρχει κίνδυνος να αναπτύξει το άκαρι ανθεκτικές φυλές. Μπορεί να εφαρμοστεί και βιολογική καταπολέμηση με το αρπακτικό Phytotoseilus persimilis.
  2. Αλευρώδεις:  Προκαλεί κίτρινους μεταχρωματισμούς στα φύλλα και δευτερογενή προσβολή καπνιάς. Προσβάλλει τις κολοκυθιές και στο θερμοκήπιο και στην ύπαιθρο. Για την χημική καταπολέμηση του χρησιμοποιούνται πυρεθρίνες περισσότερο. Για την βιολογική καταπολέμηση χρησιμοποιούνται το εντομοφάγο παράσιτο Encarsia formosa που εισάγεται στη φυτεία σαν νύμφη, το Solenopsis invieta και ο εντομοφάγος μύκητας Verticillium lecanii. Σε αρκετές χώρες όπως και στην Ελλάδα, για την καταπολέμηση του αλευρώδη, χρησιμοποιούνται και ειδικές παγίδες κίτρινου χρώματος με κολλώδη ουσία για την συλλογή των τέλειων εντόμων.
  3. Σκαθάρια: Προκαλεί κυρίως φαγώματα στα φύλλα.  Ε­κτός από τη ζημιά που προκαλεί τρώγοντας τα φύλλα και τα άνθη, μεταφέρει ιώσεις και βακτηριώσεις.  Για την χημική καταπολέμηση του γίνονται ψεκασμοί με εγκεκριμένα σκευάσματα για την καλλιέργεια.  Για την βιολογική του καταπολέμηση χρησιμοποιούνται αρπακτικά σκαθάρια όπως τα Podabrus tomentosus και Chauliognathus pennsyllanicus. Προληπτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προστατευτι­κό δίχτυ.
  4. Παπαδίτσα πεπονιού: Τα συμπτώματα που προκαλεί είναι φαγώματα και ξήρανση στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Η χημική καταπολέμηση περιλαμβάνει ψεκασμούς με πυρεθρίνες. Οι ψεκασμοί πρέπει να γίνονται συγκεκριμένα κάτω από την επιφάνεια των φύλλων. Για την βιολογική καταπολέμηση χρησιμοποιούνται πολλά αρπακτικά όπως και η παρασιτική σφίγγα. Θα πρέπει να γίνεται καταστροφή των υπολειμμάτων από προσβεβλημένες φυτείες.

Ασθένειες:

  1. Τήξη σπορείων: Αναπτύσσονται στο λαιμό των φυταρίων, με αποτέλεσμα τη σήψη, το μαρασμό και την καταστροφή τους. Η προσβολή εμφανίζεται αρχικά στα κατώτερα φύλλα, υπό μορφή καστανών κηλίδων και εν συνεχεία προκαλείται ξήρανση του φυτού.  Για την πρόληψη της ασθένειας συνιστάται πάντοτε η χρησιμοποίηση νέου υποστρώματος στο σπορείο, η απολύμανση τόσο του υποστρώματος όσο και όλων των μέσων που χρησιμοποιούνται στο σπορείο, η χρησιμοποίηση υγιούς σπόρου, η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας και σχετικά αραιή σπορά. Μόλις εμφανιστεί η ασθένεια, μπορεί να γίνει ριζοπότισμα στο σπορείο με Thiram (15gr/10lt νερού) ή Captan (10gr/10lt νερού) ή Zinep (10gr/10lt νερού). 
  2. Περονόσπορος: Προκαλεί κηλίδες στα φύλλα, γωνιώδεις γιατί περικλείονται από τα νεύρα του φύλλου, που στηναρχή είναι κιτρινοκαστανές , υδαρείς στη πάνω επιφάνεια, ενώ στη κάτω επιφάνεια είναι καλυμμένες με την σκούρα γκρίζα καρποφορία του μύκητα. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει καλλιεργητικά μέτρα όπως: καλός αερισμός των φυτών, όχι άρδευση με τεχνητή βροχή, απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων της καλλιέργειας. Για την χημική καταπολέμηση γίνονται ψεκασμοί με προληπτικά ή θεραπευτικά μυκητοκτόνα. 
  3. Ωίδιο: Προσβάλλει το φύλλωμα και προκαλεί ανοικτές κίτρινες μέχρι φωτεινές κίτρινες κηλίδες στη πάνω πλευρά του φύλλου. Εμφανίζεται γκριζωπή εξάνθηση στη κάτω πλευρά που μετά εξελίσσεται σε άσπρη αλευρώδη καρποφορία και στις 2 πλευρές του φύλλου. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει καλλιεργητικά μέτρα και εργασίες όπως: Φύτευση ανθεκτικών ποικιλιών. Καλός αερισμός των φυτών, κλάδεμα. Στα θερμοκήπια χρήση αντισταγονικών πλαστικών + εξαεριστήρων. Μέτρα υγιεινής /απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτικών μερών.  Σωστές λιπάνσεις. Η χημική καταπολέμηση περιλαμβάνει ψεκασμούς προληπτικά και θεραπευτικά με μυκητοκτόνα σκευάσματα.
  4. Βοτρύτης: Προσβάλλει όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού όταν επικρατούν ψηλή ατμοσφαιρική υγρασία, βροχή, κακός αερισμός. Στους βλαστούς αρχικά εμφανίζεται με μορφή ελλειπτικών υδαρών κηλίδων που εξελίσσονται σε γκριζωπές με εμφάνιση της χαρακτηριστικής γκρίζας εξάνθησης του βοτρύτη και το στέλεχος σπάζει σε προχωρημένο στάδιο. Στα φύλλα σχηματίζει μια κηλίδα V-σχήματος καλυμμένη με γκρίζα εξάνθηση του βοτρύτη. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει κυρίως καλλιεργητικά μέτρα και εργασίες όπως: Καλός αερισμός των φυτών, κλάδευμα. Στα θερμοκήπια χρήση αντισταγονικών πλαστικών + εξαεριστήρων. Μέτρα υγιεινής /απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτικών μερών. Σωστές λιπάνσεις. Η χημική καταπολέμηση περιλαμβάνει ψεκασμούς προληπτικά με μυκητοκτόνα μετά από κλάδευμα όταν δημιουργηθούν πληγές ή με θεραπευτικά μυκητοκτόνα με τα πρώτα συμπτώματα.
  5. Σκληρωτίνια: Προσβάλλει όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού όταν επικρατούν ψηλή ατμοσφαιρική υγρασία, βροχή, κακός αερισμός. Στους βλαστούς αρχικά εμφανίζεται με μορφή ελλειπτικών υδαρών κηλίδων που εξελίσσονται σε γκριζωπές με εμφάνιση της χαρακτηριστικής γκρίζας εξάνθησης. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει κυρίως καλλιεργητικά μέτρα και εργασίες όπως: Καλός αερισμός των φυτών, κλάδεμα. Στα θερμοκήπια χρήση αντισταγονικών πλαστικών + εξαεριστήρων. Μέτρα υγιεινής /απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτικών μερών. Σωστές λιπάνσεις. Η χημική καταπολέμηση περιλαμβάνει ψεκασμούς προληπτικά με μυκητοκτόνα μετά από κλάδευμα όταν δημιουργηθούν πληγές ή με θεραπευτικά μυκητοκτόνα με τα πρώτα συμπτώματα.
  6. Ανδρομυκώσεις: Τα προσβεβλημένα σπορόφυτα ή τα μεγάλα φυτά μαραίνονται απότομα, κιτρινίζουν τα παλιά φύλλα και μετά τα νέα. Τα μεγάλα φυτά μαραίνονται απότομα ειδικά σε ψηλές θερμοκρασίες. Ακολουθεί ξήρανση του υπέργειου τμήματος που αρχίζει από τη βάση και προχωρεί προς τα πάνω, μαυρίζει το ριζικό σύστημα και προχωρεί μέχρι λίγο πάνω από το έδαφος. Σε κάθετη τομή του βλαστού εντοπίζεται καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει καλλιεργητικές εργασίες και μέτρα όπως: Προληπτικά μέτρα για παρεμπόδιση μόλυνσης του εδάφους με μολυσμένο χώμα , καθαρά γεωργικά εργαλεία, απομάκρυνση φυτικών υπολειμμάτων από προηγούμενες καλλιέργειες . Καθαρά σπορόφυτα. Εμβολιασμός σε ανθεκτικά υποκείμενα. Φύτευση ανθεκτικών ποικιλιών. Εναλλαγή καλλιεργειών , αμειψισπορά . Ορθολογιστική λίπανση (άζωτο<). Καλή αποστράγγιση του εδάφους/αποφυγή συχνών ποτισμάτων σε βαρειά εδάφη. Η χημική καταπολέμηση περιλαμβάνει ριζοπότισμα μετά τη μεταφύτευση με μυκητοκτόνα.

Καταπολέμηση ζιζανίων: Μετά τη μεταφύτευση ζιζάνια δεν αναπτύσσονται κοντά στα φυτά, όταν εφαρμόζεται εδαφοκάλυψη επί της γραμμής φύτευσης με μαύρο πλαστικό. Εάν εμφανιστούν ζιζάνια μεταξύ των γραμμών, μπορεί να γίνει ένα ελαφρύ φρεζάρισμα για την καταστροφή τους. Επίσης μπορεί να γίνει και κάποιο ελαφρύ βοτάνισμα. Εάν υπάρξει ανάγκη ζιζανιοκτονίας υπάρχουν εγκεκριμένα ζιζανιοκτόνα σκευάσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μετά τη σπορά ή τη μεταφύτευση. 


 

 



Πηγές : 
Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΑ, ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΥ, ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΛΑΧΑΝΟΚΟΜΙΑ , ΔΡ. ΕΛΕΝΗ ΚΑΛΟΡΙΖΟΥ,  ΔΡ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ 
ΣΥΓΧΟΝΗ ΛΑΧΑΝΟΚΟΜΙΑ, ΚΟΣΜΑΣ Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ , ΓΕΩΠΟΝΟΣ